Cuma, Haziran 22

İnceleme: Jumanji: Welcome to the Jungle: Kutu Oyunlarına Elveda

Kutu oyunların artık çocukların ilgisini çekmediğinin farkına varan Jumanji adlı sihirli kutu oyunu kendini bir video oyununa çevirir ve Jumanji: Welcome to the Jungle’ın hikayesi bu an itibariyle başlar. 1995 yılında çıkan Jumanji’nin sonrasında geçen film küçük bir gönderme yapmak dışında önceki filmde olanlara değinmiyor. Yönetmen koltuğunda Jake Kasdan (The TV Set, Bad Teacher, Sex Tape) yer alıyor. İlk filmin mantığını temel alıyor olsa da bolca mizah öğesine sahip bir popcorn eğlencesi bizleri karşılıyor.

Senaryo bakımından bir popcorn eğlencesinin verebileceği her şeyi içeriyor. Açıkçası filmin bir video oyununun içinde geçiyor olması nedeniyle mantık hatası aramak veya bazı yerleri abartılı bulmak pek doğru bir hareket olmaz. 1 saat 59 dakikalık normalin üstünde süresine rağmen sıkmadan kendini izletmeyi başarıyor. Genele baktığımızda aksiyon sahnelerinin yanı sıra doğru mizah hamleleri ile sürükleyiciliğini koruyor. Senaryonun başlarında genç oyuncuların canlandırdıkları karakterler her ne kadar yapmacık ve itici gözükseler de filmin ilerleyen dakikalarında bunun nedeninin klasik anlatının temeli olan “Yolculuk” olduğunu görüyoruz. Bu karakterleri değiştirecek olan Jumanji’de atıldıkları macera (yolculuk) oluyor. Elbette ki klişelerden ve Amerikan popcorn filmlerinin sıradan bitişinden de nasibini alıyor.

Filmin mizahi yönden kuvvetli olmasının en büyük sebebi ise ev sahipliği yaptığı yıldız isimler oluyor. Uzun zamandır ortalıkta görmediğimiz Jack Black, son zamanların Amerikan komedi filmlerinin vazgeçilmezlerinden Kevin Hart, her sene bilmem kaç tane aksiyon ve komedi filminde oynayan Dwayne Johnson ve Doctor Who dizisi ile tanınan, şu sıralar Marvel yapımlarında yer alan Karen Gillan kadroda yer alıyor. Genç oyuncuların pek iyi bir performans sergiledikleri söylenemiyor fakat filmin büyük bir çoğunluğu Jumanji adlı oyunun içinde geçtiği için seyirci genç oyuncularla fazla haşır neşir olmuyor.

Görsellik yönünden yer yer yapaylık kendini gösteriyor olsa da genel olarak bir popcorn filminden bekleneni karşılıyor. Fon müziği kullanımı aksiyon sahnelerini destekleyici nitelikte olup seyir zevkini arttırıyor. 3D kullanımı son zamanlarda uzak durulması gereken bir teknoloji haline gelmiş olsa da bu düşünce bu film için geçerli olmuyor. Filmin genelinin aydınlık orman sahnelerinden oluşması nedeniyle 3D kullanımı filmi karartmıyor ve aynı zamanda başarılı bir 3D kullanımına sahip. İsteyeneler gönül rahatlığı ile 3D izleyebilirler.

Jumanji: Welcome to the Jungle, temelini ilk filmden alıp modernize eden, mizahi yönü aksiyona göre ağır basan, bir popcorn eğlencesinden bekleneni veren sürükleyici ve eğlenceli bir yapım. 1995 yapımı olan Jumanji’yi bir kenara bırakıp Jumanji: Welcome to the Jungle’ı ayrı bir film olarak düşünürseniz (ki hikâyenin temeli dışında pek bir bağlantısı olduğu söylenemez.) keyifle izleyebilirsiniz.

PUAN: 6.5/10

Pelerin Dergi – Aralık 2017 #4